پاییز

خیلی وقته بارون نباریده....

دوست دارم پاییز زودی هدیه شو بهم بده...اخه از نظر من بارون هدیه ی فصل پاییزه....

دوست دارم طبق عادت همیشم..بایه تاپ وشلوارک بدون چتر برم تو حیاط کنار باغچه بشینم...

همونجور که از خوردن قطرات سرد بارون به تن و بدنم همه سلولام یخ میزنن..به کرمای تو باغچه نگاه کنم که چجوری شیرجه میزنن تواب....البته میدونم براادامه حیاتشون تلاش میکنن...

بعد که کلی خیس شدم بارونم تموم شد....بعد که خالی شدم از حس دلتنگی....بعد که سبک شدم ...

خیلی اروم برم تو حموم که مبادا مامانم ببینه و کلی فحش نثارم کنه و بگه از تو روانی تر تو کره خاکی نیست....

برم زیر دوش اب داغ...

انقدردیوونه ی تکرار این عادتم شدم که مثل کسایی که مواد مخدر بهشون نمیرسه بی تابی میکنم برابارون....

کاش بباره....

هرچند الودگی های توی این کره ی خاکی تمومی نداره....

اما من یکی میخوام زیر این نعمت الهی پاک شم....

ازهردری سخنی...